Moje Kotki

Hades & Pandora

Koty towarzyszą mi od 2013 roku. Nie byłem kociarzem, i nie uważam że nim jestem. Jednak wychodzenie z psem zimą o 6 na spacer nie jest zajęciem ktorego podejmę się dobrowolnie.

Hades jest ze mną od małego kocięcia i spędzilem z nim ponad 1/4 swojego życia. Zawsze musi byc w tym samym pomieszczeniu co ja w dzień a w nocy zawsze sypia wtulony obok.

Pandorka dołączyła do nas dwa lata póżniej i okazała się najbardziej kochającym ludzi kotkiem, jej głownym celem była zabawa z Hadesem i bycia głaskaną przez cokolwiek zywego. Niestety Pandorka odeszła w 2025 roku, zachorowała nagle, bardzo ciężko. I mimo prób , nie udało się jej tu zatrzymać

Astra & Noctis

Po odejściu Pandory w domu nastała pustka. Hades stracił swoją towarzyszke, nie było godziny bez nawoływania, ciężko było sobie poradzić z nagła utratą pandory, a tymbardziej z patrzeniem na kota który cały czas jej szukał.

Astra i Noctis, jak to z kotkami bywa, znaleźliśmy w sieci i przygarneliśmy je do domostwa od parki która przeprowadziła sie tutaj z Armenii, kotki były ostatnimi z miotu, a Noctis był z miotu najmniejszy. Od małego spią ze sobą, bawią się, opiekują - i jak to bywa, kot jest jedyna rzeczą która w domu umyje się sama. A tutaj myją się w trójkę.

Astra i Noctis maja juz po 7 miesiecy i 8 kg żywej wagi do rozdzielenia między sobą. Bawią się z Hadesem i broja w trojke. Do domu mimo utraty Pandory, tymczasowo wrocila rownowaga.